X

هچینگ آزمایشگاهی جنین

هچینگ آزمایشگاهی جنین

اطراف تخمک را لایه ای از جنس مولکول های قندی پروتئینی به نام زوناپلوسیدا پوشانده است . این لایه باعث محافظت تخمک و جنین می شود و پس از مرحله لقاح ، یکی از عوامل هدایت جنین از لوله رحم به سمت رحم است که مانع جدا شدن سلولهای جنین از یکدیگر می شود . همچنین پس از وارد شدن یک اسپرم به تخمک، ساختار آن چنان تغییر می کند که مانع ورود اسپرم های بعدی می شود .
پس از رسیدن جنین به حفره رحم و تشکیل بلاستوسیت در روز پنجم پس از لقاح به طور طبیعی این لایه نازک شده و به کمک آنزیم هایی که از جنین و دیواره رحم ترشح می شوند، پاره می شود . به این فرایند پاره شدن ، هچینگ گفته می شود تا امکان چسبیدن جنین و نفوذ آن به داخل دیواره رحم فراهم آید .
در مواردی که لقاح آزمایشگاهی صورت می گیرد ، بعضی از عوامل مانع نازک شدن زوناپلوسیدا و پارگی آن در اثر آنزیم ها می شوند .

اهم این عوامل عبارتند از :

سن مادر، سطح FSH بالا در خون مادر.

به همین دلیل محققان راههایی برای پاره کردن زوناپلوسیدا به صورت مصنوعی ابداع کردند . این شکاف از روش های زیر ایجاد می شود .

  • مکانیکی
  • شیمیایی
  • لیزر

این روش برای همه کاربرد ندارد .موارد کاربرد آن در بیمارانی که سن آنها بیش از 37 سال است و یا یک دوره انتقال ناموفق را تجربه کرده اند و همچنین میزان FSH روز سوم قاعدگی بیشتر از 15 باشد هچینگ برای بیمارانی که جنین منجمد شده دارند نیز استفاده می شود .
موارد منع مصرف هچینگ بر روی جنین های سالم و خانم های جوان است .

 

با ما در ارتباط باشید
دی ان ان